Bu kamp Güney Fransada gerçekleşiyor. Bedoin şehri bu kamp’ın merkezi ve Ventoux (1909m) dağının eteklerinde. Test çalışmaları ve  tüm koşular özellikle yeni Salomon Lab ürünleri Killian Jornet, Jonathan Wyatt gibi sporcular tarafından deneniyor ve bu blogcular vasıtasıyla paylaşılıyor. Daha önce bende bu blogcular arasına girmek için başvursam da maalesef sitemin kısa vadede Türkçe olmasından ve ülkemizde Trail Running’in gelişiminin yetersiz olmasından dolayı sanırım seçilemedim. Bu konuda gönüllü yaptığımız çalışmaların devamı gelecek…

Özellikle EXO Tayt, Calf yani alt bacaklarınızdaki krampı azaltıcı ürünler, S-Lab ayakkabılarının 3 ve 4. versiyonlarının ön testleri, yeni duyduğum kolalr için gene sıkıştırma (kompresyon) teknolojisi içeren destek malzemeleri, Salomon Speed Cross 2 ve GTX Gore Tex versiyonlarının test görsel ve haberleri bu bloglar vasıtasıyla bizlere ulaşıyor.

Ah orada keşke ben de olsaydım demekten kendimi alamıyorum

Advanced Week Web Sitesi Adresi

http://www.salomonflightcrew.com/index.php?page=advanced-week

Kampta olan Bloggerların Web siteleri

http://x-cphil.blogspot.com/

http://challenge-by-choice.blogspot.com/

http://www.gripmastertrails.com/en/

Salomon  Türkiye Facebook Grubu

http://www.facebook.com/group.php?gid=5292164521&ref=ts

5 Mart 2010 Cuma

Runtalya benim bundan tam 1 sene önce 8 Mart 2009′da hayatımda ilk defa 21KM  koştuğum etkinlik idi. Avrasya’da tam maraton koştuktan sonra bunun bir tutku haline geleceği ve hep daha iyi ve daha ileriye adım adım gitmek için çabalanacak hayat boyu bir süreç haline geleceğini tahmin etmiştim. Bu sefer eşimle beraber 5 Mart Cuma akşamı antalya’ya uçarak başladık bu maceraya. HillSide su Otel’in gene Adım Adım bağışçıları için hazırladığı güzel sürprizler, uygun fiyatlı konaklama imkanı ve hizmet kalitesi gece 23:00 sularında otele girmemize rağmen kendimizi evimizden pek ayrı kalmış hissettirmedi.

6 Mart 2010 Cumartesi

Sabah erken kalktık ve eşleri havuz keyfinde bırakıp biz iş yerinden arkadaşım Mehmet Tunçkanat ile göğüs numaralarımızı almak için Özdilek Alışveriş merkezine gittik. 436 numara’yı aldım. Maraton koşucularının göğüs numaraları kırmızı idi. Sedef’e de yürümesi ve bizimle beraber parkurda olması için 10KM gögüs numarası aldım. Runtalya iyi bir organizasyon. Çok emek veriliyor. Hala ufak tefek eksiklikleri olsa da daha da iyiye gideceğine eminim. Küçük siyah çantaların içinde PEKMEN enerji barları, Özdilek El havlusu, Askılı güzel bir koşu T-Shirt’ü ve yağmur olasılığına karşı bir yağmurluk var.

Çantaları aldıktan sonra Mehmet ile 4 KM’lik güzel havada hafif tempo koşuyoruz. Sonra ayaklarımızı soğuk Akdeniz’e sokarak dizlerimize su terapisi yapıyoruz. Çılgın bazı arkadaşlar suya giriyor. Havada güneş var ve güneşlenenler de var. Ancak ben maraton öncesi ekstrem hareketlerden kaçınıyorum. Odada dinleniyoruz, otelde vakit geçiriyoruz. Bağış toplama amacıyla Adım Adım ile otele gelen 200′e yakın koşucu ve yakını var. Küçük çocuklar etrafa renk katıyor. Birbirini hiç tanımayan ancak bir amaç uğruna TOG, TEGV ve TOFD derneklerine bağış toplamak amacıyla ülkenin her yerinden burada buluşan Adım Adımcıların içinde eski üyelerinden biri olmak bana gurur veriyor… Ne çok arkadaşım oldu böyle… Ne mutlu bana.. Hepsi harika insanlar…

Akşam yemekten sonra dinleniyorum. Garip bir şekilde çok rahatım, hayatımda başardığım bir şeyi tekrar başarabilecek miyim ? Ya da bitiremeyip hüzün mü yaşayacağım. Ama önemli değil ki … Amacım belli o amacıma doğru adım adım ilerliyorum. Gene bir çok kişiden bağış toplamayı başardım. Ayrıca Gökben arkadaşım ile beraber şirketim Microsoft’tan tam 8 arkadaşımı koşmaya ikna ettim. Hepsi hayatlarında ilk defa yarış parkurunda 10KM koşucaklar… Ve tabii ki de bağış toplayacaklar. Gece Hasan Kasapoğlu Ali Rıza’nın oğlu Atlas ile bebek arabası ile onu itip koşacağı Maraton hakkında benimle röportaj yapıyorlar. Gece bu şekilde terasta açık havada sohbet ile sonlanıyor…

7 Mart 2010 Pazar. Yarış Günü ! Sabah 08:45

Sabah erken kalktım. Sedef’i  mahmur uykusundan uyandırdım. Geceden yaptığım hazırlık sonucu hızlı şekilde kahvaltıya indik. Ayakkabıya kayıt ölçen chiplerimiz takılı, gögüs numaraları çengelli iğne ile tutturulmuş, belimde su ihtiyacımı karşılayacak küçük mataram, enerji jellerim, protein şekerlerim ve kramp engelleyici elektrolit haplarım ile yarışa hazırım. Kafamda Salomon çöl şapkası ve ayağımda kırmızı EXO CALF çoraplarım ile zaten Adım Adımcılar arasında tanınıyorum yeterince…

Ali Rıza ile koşarak koşu mahalline gidiyoruz. Diğer herkes otobüsle geliyor. Koşu alanı panayır yeri gibi. Bedava şapkalar dağıtılıyor. Çantamı Sedef kamyona bırakmış bile saolsun. Isınma turları başlıyor. Ormanda her cumartesi çalıştığımız antrenörümüz Kees bizi ısındırıyor. Microsoft ekibi son derece heyecanlı… Ama başaracaklarına eminim…

Kadim dostum Can’da son dakika dahil oldu geziye. En verimlisi onun oldu. Hem işlerini halletti, hem tatil yaptı hem de  koşmayacağım demesine rağmen ilk 10KMsini bitirdi

7 Mart 2010 Pazar. Yarış Günü ! Sabah 09:25

Heyecan dorukta. Ayakta zıplıyorum. Sedef dur diyor bir anlam veremiyor. İşte özellikle 10KM ya da 21KM’de olmayan bir durum. Geçici konsantrasyon patlaması. Etrafımı duymuyorum. Ali Rıza son hazırlıkları yapıyor. Beraber Atlas’ı tam 4.2 KM itecek. Belkide Türkiye’de bu mesafeyi yapan ilk baba-oğul olacaklar. Atlas’ı bepanten ile kremliyoruz ve yarışa hazır hale getiriyoruz.

Annesi Melda tedirgin tabi;  artık kadın bezdi Ali Rıza’nın çocuğu dağlara taşlara vurmasından Ama o da bize çok destek oluyor ve oldu tüm yol boyunca…ATV ile bizi kameralara bile çekti. Start anı yaklaşıyor.  Eşim Sedef’e bir öpücük konduruyorum ve beni 4:15′ten sonra start’ta bekle diyorum. Sonra koşucu arkadaşım suna’dan bir gece sonra öğreniyorum ki benim biraz gecikmem den dolayı çok endişelenmiş… Ve beni merakla beklemiş

Yarış Start anında kameramı Can’a veriyorum ve yarışın start’ında çıkışımızı videoya çekiyor. Heyecanımız buradan da belli…

Runtalya 2010 Start anı from Emre Tok on Vimeo.

Yarışın ilk 10 KM’si

Yarışın ilk10km’sinde ortalama 10.5-10.9 KM saat hız ile beklediğimizden hızlı geçirdik. Yolda özellikle Atlas ve Ali’yi fotoğraflamak isteyenlerden dolayı ilk 3-4dk çok yavaştık. Süleyman Evren; Pekmen’in mucidi de bizimle beraber koştu ve fotoğraf çekti. Ama Maratonlarda zaten yavaş giden çok yol alır felsefesi ile yarışmak keyifli. 10.KM içinde 10 KM yarışçılarının geri dönüşünü görmekde güzeldi. Yolda su, sünger istasyonları bol. Şimdilik bir sorun olmadan ilerleyebildik. 10KM’de aldığım ses kaydı şu şekilde… Dinlemek için Tıklayın.Runtalya (1oKM Ses Kaydı)

Yarışın 21.KM’si

Yarışın en zor bölümü olacağını bilmediğimiz bölüm… Aşırı sert esen rüzgarın başlaması, Atlas’ın uyanması ile deniz kenarına inip rüzgarlı ve parke taşlı bölümde koşmak… Bunlar bizi yormaya başlamıştı. Ali Rızaya sürekli su ve sünger takviyesi yaptım. Malum 30KG’luk bir yük itiyordu. Arada elektrolit ve enerji jellerinden veriyordum. Bol portakal, elma ve muz yedik. Atlas’a ise Simit, çukulata verip elini tutarak oyunlar oynadım. Yanımızda bir süre Almanya’da yaşayan ve her sene koşulara katılan bir bey ile koştuk bir süre; Berlin’den katılıyormuş. Sıcak etkisini göstermeye başladı. Görme engelli bir koşucu ile beraber sohbet ettik. Ne azim. Muhteşem bir şey… Ali ile konuşup kısa bir süre sessiz gidip müzik dinlemeye karar verdik. Yollar boşaldı. Artık sadece yolda Alman turistlerin alkışları eşliğinde gidiyorduk. Ayaklarda birşey yoktu. Benim arka adelem bir süre çekti ama sonra normale döndü. Maraton koşarken bir nevi makineye dönüyorsunuz . Hatta makinist gibi olup vücudunuzu saat gibi dinlemeye başlıyorsunuz… Uzun 3 şeritli yola girdik. Sıcak etkisini hissettirmeye başladı. Benim ve Ali’nin ses kaydı için tıklayınız. Runtalya (21.KM Ses Kaydı)

Yarışın 30.KM’si

Artık karşıdan gelenleri görüyoruz. 24.KM’ye giderken bana 4KM fark atmış Yavuz ve Şener’i görüyorum. Muhteşem koşuyorlar. Hakan Eğilmez ise göz mesafemende önümde. Dalğıç adamın ciğeri başka tabi. burada çok ama çok rüzgar yiyoruz. Ben biraz yoruluyorum ve Ali Rıza’nın arkasında koşup biraz drafting yapıyorumyani rüzgarı kesmesine sığınıyorum ama Atlas’ın “Abi” sesi ile kendime geliyorum. Benim bu maratonda görevlerim var kardeşim ! Elini tutuyorum daha doğrusu parmağımı veriyorum Atlas onu tutup bırakıp bir oyun buluyor kendine ve gülüyor. Melda sürekli ATV ile bizi yakalıyor ve çekiyor. Arada inip bebeğini kontrol ediyor. Abilerinde emin ellerde ama abileri emin ellerde diil !

Ali Rıza’yı elektolit manyağı yapmaya kararlıyım. Sürekli rüzgar, beklenmedik rüzgar bizi bezdiriyor ama amaç belli. Maraton bitecek, bağışlar toplamacak , ailelere hikayeler anlatılacak…. Artık bir maraton klasiği olan kaval kemiği krampı, bilek şişmesi, diz kapağı yanındaki bölgenin taşlaşmasının başladığı sinyalleri vücud kas ekipleri tarafından iletiliyor. Ses kaydı sizlere gerçekleri anlatacaktır. Buyrun dinleyin Runtalya (30.KM Ses Kaydı)

Yarışın 40.KM’si

Yarışın 35-42 arası hep aynı. Hep söylüyorum. Hep söyleyeceğim. İnsanoğlunun kendi ile mental imtihanı. Bu bölüm çok önemli. Burayı bir kere aşarsanız artık bundan sonrası kolay tüm yarışlar için. Ali Patagonyalardan , Kanadalara kadar 400-500KM yarıştı. Ama asfaltta sıcakta 30KG araba iterken bunda mental olarak ayakta kalmaya çalışıyor. Ona sürekli olarak sözlerim ya da ritim ile destek vermeye çalışıyorum. Dyanıklı bence bir 40KM daha çıkarır… Yokuşlarda kendinin dışında bebek arabasını da itiyor. Zorlanıyoruz ama takım oyununu bırakmıyoruz. Ben gene Manga, Çilekeş, Coldplay, Gotan Project, Pearl Jam, Depeche Mode gibi ezgilerin arasındayım. Bu sefer enerji şekerleri elimde sağlam ağzıma atıyorum. Nefesim ile ritim tutturuyorum…41. KM’ye geldiğmizde ali Rıza’dan ayrılıyorum son 1 KM depar yapmak için. Bu ayrılış öncesi ses kaydı şu şekilde. Runtalya (40.KM Ses Kaydı)

42.195m

Evet son 1 km’ye gireken Tolga Özçelik geliyor yanıma. Çok büyük destek ama konsantrasyonu bozmamak için ondan müziğimi dinlemeye devam etmeyi istiyorum. Gene boğazım düğümleniyor. Gene gözlerim dolmaya başlıyor. Olağan üstü bir duygu. Ellerim, vücudum şu an yazarken bile onu hissediyorum. Yaşanması gereken bir şey . Son 200metre ileride seçemediğim ama tanıdığım biri var… Adım Adım T-Shirtü var… Bizi bekliyor. Pınar Kılıç . 150 metre pankartının altından geçerken soruyorum ” Kaç kaldı ?” Tepeyi gösteriyor. Artık vücudumda ve beynimdeki son şekerlerde gitmiş Yanımda geliyor. Nefesim daralıyor tempom çok hızlı kramp girebilir desemde bırakmıyorum tempomu. Stada girmeye yaklaşırken MP3 kulağımda Hakan Eğilmezi görüyorum alkışlıyor. Köşeyi dönüyorum, gözlerim dolu dolu ve onu görüyorum karşımda… Sedef, Eşim… Beni tam 3.5 saattir orada bekliyor. Fotoğraf makinesine basarken “aşkım” sesini müzkle karışık duyuyorum. Boğazım düğümlü ona bu pozu veriyorum…Onu seviyorum…

4 Saat 47 Dakika ve33 saniye brüt ve 4 saat 46 dakika Net sürem ile bir önceki 5.08.05′lik derecemden her türlü sıcaklık, rüzgar ve diğer etkenlere rağmen 23 dakikalık bir performans artışı gösteriyorum… Bir maraton daha bitiyor. Bundan sonra benim için en büyük iki yarış temmuzdaki DASK uzun parkurda Caner Odabaşoğlu ile yarışmak ve Mont Blanc dağ maratonunda başarı ileile ülkemi temsil eden 3 Türk’ten biri olmak.

Hayat her zaman bir maraton… Hep ileriye hep daha zorunu denemek hoşuma gidiyor…Limitlerimi biliyorum. Sürat ya da hızlı olmak değil, bitirip keyfine varmak ve amacım uğruna koşarken bunu paylaşmak… Herhalde bundan daha mutlu eden birşey yok beni…

Sevgiler

EMRE TOK

12 Mart 2010

• Bu ekim ayında hayatımda ilk defa 42.2 KM’yi 5 saat 08 dakika 17 saniye’de koşarak bitirdim. 31. Avrasya maratonunu bu sene bitiren 790 kişiden biri oldum.
• 5 saat 8dk 17 saniye boyunca 42.195 metre koştum ! Tüm bacaklarıma kramplar ve spazmlar girmesine rağmen amacıma ulaşmak için durmadım ve başardım…
• Geçen sene ise 104 kişiden, ikinci maratonda 77 kişiden toplam 8.000 TL’den fazla bağış toplayarak tek başıma Türkiye Omurilik Felçlileri derneğine 4 tane akülü sandalye alabilmiştim.
• SON İKİ YILDA SİZİN DESTEĞİNİZLE 216 AYRI KİŞİDEN BAĞIŞ TOPLAYARAK EN FAZLA BAĞIŞÇIYA ULAŞAN KİŞİYİM !

Şimdi ise sıra geldi 7 MART 2010 tarihinde ANTALYA ÖGER MARATONU “RUNTALYA”’da tekrar 42.2 KM’yi, tam maratonu daha iyi derece ile koşmak ve tekrar sizlerden bağış toplamak …

Omurilik Felçli arkadaşlarımı sokağa çıkarabilmek için hayatınızdan benim koşarken harcağım 5 saati değil sadece 5 dakika istiyorum.

Lütfen gönlünüzden kopan bağışlarınızı doğrudan aşağıdaki şekilde TOFD’in banka hesabına yatırınız. Açıklama kısmınızı unutmayınız.

Miktar değil. Benim için maraton koşarak bağış toplamama gönül verdiğinizi ve destek olduğunuzu bilmek yeterlidir.

Banka: Garanti Bankası  Alıcı: Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği – TOFD  Şube: Üstbostanıcı Şubesi (356)
Hesap No: 6297744  IBAN : TR91 0006 2000 3560 0006 2977 44  Açıklama: AAO, ETOK, ADINIZ SOYADINIZ

Maraton Hikayemi buradan okuyabilirsiniz… http://www.geziyorum.net/42km-195m/

Bildiğiniz gibi Hayırsever koşuları (“charity run”) düzenleyen ADIM ADIM OLUŞUMU – AAO (www.adimadim.org) ile birlikte koşuyorum, koşarken Türkiye Omurilik Felçliler Derneği adına (www.tofd.org.tr) bağış topluyorum.

Toplanan bu bağışlarla yürüyemeyen ve koşamayan insanlar için akülü tekerlekli sandalye alınıyor.

Toplanmaz demeyin

Son 2 yılda 206 AAO koşucusu, 3,872 bağışçıdan, 477,593 TL toplamıştır. Kurumlara direk olarak yapılan bu bağışlar ile,

TEGV 932 ilkokul öğrencisinin 1 yıl boyunca TEGV kaynaklarından faydalanmasını sağlanmıştır.
TOFD 194 kişiye akülü elektrikli sandalye almıştır.
TOG 8 üniversite öğrencisine (sosyal sorumluluk projelerinde çalışma şartı ile) 1 yıl sure ile burs sağlamıştır.
Bütün bunların yanısıra AAO, Yardımseverlik Koşusu ile ilgili TEB’e danışmanlık hizmeti vermiş ve bu sayede TEB koşucuları 48 genç kızımıza 1 yıllık burs sağlamışlardır.

ADIM ADIM koşucuları son 2 yılda 1,182 kişinin hayatını değiştirmiştir.

Sizlere tekrar bana olan desteğinizden dolayı teşekkür ediyorum…

Roma rüya gibi çok güzel, biz çok beğendik. Öğle yemeğimizi Obika isimli mozzarella barında yiyoruz. Detaylar Restoranlar bağlantısında (http://www.geziyorum.net/roma-restoranlar/)  Yemekten sonra otelimize dönüp sıcağı atlattıktan sonra, dışarı çıkacağız.

Listemizde Panteon var. Burası bir pagan tapınağı, imparator Hadrian milattan sonra 118-125 yy. arasında inşaa etti. Rönesans’ın Rafael’i, iki tane İtalyan kralı Vittorio Emanuel ve oğlu Umberto burada yatıyor. Kubbesi için Avrupa’nın en geniş çaplı masonik kubbesi denmekte. Gerçekten çok etkileyici, gördükten sonra anlıyorsunuz ki Avrupa’nın diğer şehirlerinde Panteon’a atıfta bulunarak yapılmış başka yapılar var.

Panteon Meydanı

Dışarı çıkınca kendimizi Roma’nın en güzel kahvesini yapan küçük bir kafede buluyoruz. Kafe Sant’Eustachio. Roma’ya yolunuz düşerse muhakkak burada bir kahve için, görüntüsü eski fakat tarifi saklı bir kahvesi varki, muhteşem.

Kahvelerimiz bittikten sonra adres Trevi çeşmesi ve İspanyol merdivenleri; bunlar olmazsa olmazları Roma’nın.

İspanyol Merdivenleri

Trevi Çeşmesi

Piazza di Spagna, Roma’nın en şık bölgesinden biri, karşısında güzel dükkanlar ve kafeler var. Bu kafelerden bir taneside Antico Caffe Greco ( 1760 ) 19. yüzyılda İngiliz şairlerle birlikte popularitesi artıyor. Detaylar için tıklayınız–> http://www.geziyorum.net/roma-restoranlar/ Buradan Roma’nın ”Fifth Avenue” olarak bilinen Via dei Condotti’ye doğru yürüyoruz, oradan da ver elini Santa Maria del Popolo.

Roma sanatı ve mimarisi için mükemmel derecede ve az bir örnek teşkil eden bir kilise burası. Erken rönesans ve barok döneminin ustalarının örneklerini görüyorsunuz.

Saat ilerliyor ama sıcaklık geçmiyor, akşam yemeği için otelimize dönmemiz gerek. Yemek için Trastevere bölgesinde Taverna Trilusa isimli bir restorana gideceğiz. Bu bölge Roma’nın bohem bölgesi, eski karakterinden çok fazla bir şey kaybetmemiş neşeli, akşamları cıvıl cıvıl muhteşem bir yer.

Gece hava biraz daha serinliyor, restoranımız çok romantik dişarıda bahçesinde asılı lambaların altında oturuyoruz.Gün dolu dolu ama yorucu geçti, yemekten sonra yürüyerek nehirin öteki tarafına dönüyoruz. Dediğim gibi Trastevere akşam gelinecek yer tıklım tıklım, enerji dolu;  biz çok sevdik. Sokak sanatçıları ise Roma’nın vazgeçilmezleri.

Sabahleyin erken kalktık güzel bir kahvaltı ve Galeri Borghese. Önceden rezervasyonumuz var, yoksa girmeniz mümkün değil. Avrupa’nın en küçük ama en güzel müzelerinden bir tanesi. Bernini’nin erken dönem heykellerinin evi. Borghese parkının içinde 17 yüzyıldan kalma güzel bir villa burası. Bernini, Caravaggio, Rafael ve Titian’ı görebilirsiniz içeride. Bu küçük müzeyi görmeden Roma’dan sakın ayrılmayın;  çok güzel bir park burası aynı zamanda.

Öğle yemeği için Cafe Gusto isimli modern bir yere geliyoruz. Yemekten sonra dondurma yemeğe. Roma’nın en güzel tarafı her yerde çeşme oluşu, sıcak basınca kafamızı altına sokuyoruz ve dondurmacılar. Evet İtalya’nın efsane dondurmacıları burada da var. Bir yandan serinleyip bir yandan geziyoruz.  Tüm restoranların detayları ve fotoğrafları için tıklayın–> http://www.geziyorum.net/roma-restoranlar/

Roma öyle bir şehirki her bir sokağı ayrı cezbediyor insanı. Yüksek hiç bir yapı yok, en azından biz görmedik, küçük bir açık hava müzesi gibi. Evler, sokaklar, özellikle akşam hava kararınca rüya gibi. İnsanlar vespalarının üstünde soksk sokak geziyor.

Colosseum ve Emperyal Fora, Forum gezilecek yerler arasında ve biz havaya aldırmadan hepsini görüyoruz. Geriye bir tek Vatikan kalıyor, onu da ertesi güne bırakmak istiyoruz.

Gün yine yorucu geçiyor, akşam yemeği için orjinal Alfredo restoranına rezervasyonumuz var. Yemekten sonra akşam yürüyüşümüzü yapıp uyumaya gidiyoruz,ertesi gün son günümüz erken kalkıp Vatikan’a gidicez.

Vatikan

Bugün en sıcak gün; 41 derece’de erkenden yola çıkıyoruz.Vatikan’a giderken üzerinize uzun kollu ve etekli kıyafetler giymeniz gerekli. St Peter Bazilikasına girmek için kuyrukta bekliyoruz.Vatika’nın duvarları arasında Bazilika, Sistine Şapel ve 10 tane küçük müze var. Yani bütün gününüzü buraya ayırmanız gerek. Bazilika’ya girmek için kuyruktayız,bir sürü güvenlik var en enteresanıda Vatikan’ın İsviçreli muhafızları var. En sonunda içerdeyiz. Kubbe Mikelanj’ın eseri. Nefesleri tutup geziyoruz, gerçektende dünyanın en küçük zengin ülkesi burası. Ne yazıkki Sistine Şapel’i göremiyoruz daha serin bir mevsimde ve vakit varken gelmeli, Roma’ya tekrar gelmek için neden yaratıyoruz.  Otelimize gitmeden önce Babington Gardens isimli kafede kahvemizi içip, İspanyol merdivenleri yakınında  son bir tur atıyoruz.

Vatikan hakkında detaylı yazı ve fotoğraflar için tıklayınız. –> http://www.geziyorum.net/vatikan/

OBIKA

Via dei Prefetti 26a, Roma, Tel: 39.06 6832 630

Obika daha önceden bilgisini Murat Yerdekalmazer’den aldığım ve ilk gün öğlen sıcak havada bulduğumuz ve Roma’da yediğimiz ilk restoran. Burası çeşit çeşit et ve domuz salamlarının mozarella çeşitleri ile dnas ettiği muhteşem bir restoran. Krem şeklinde, isliya da tuzlu sert mozarella peynirleri ile sebzeli , zeytinli ya da proschutto salamları ile enfes bir tat. Gittiğinizde Obika’lara uğramadan gelmeyin derim. Floransa’da her yerin kapalı olduğu siesta saatinde bile bir tanesini açık bulduk. O kadar kendimi kaybettim ki, restoranda kredi kartımı unuttum Mozarella’ların her gün düzenli olarak Napoliden geldiğini ve bölgelerinin Casertana, Salernitana ve Pontina olduğunu belirtmemde fayda var.

RISTORANTE GUSTO

www.gusto.it Piazza Augusto Imperatore, 9  00186 Roma, Italya +39 06 3226273

Gusto da gene tarif üzerine gidip bir öğleden sonra hızlıca küçük bir atıştırma yapmak için gittik. Pizza ve makarnaları ile ünlü. Normal yemek ve pizza restoranı yanyana olmasına rağmen ayrı ayrı rezervasyon yapılması gerekiyor. akşamları kalabalık oluyormuş. Yemekler leziz, kaliteli, temiz ve normalden çok az daha pahalı.

CAFE GRECO (Antico Caffè Greco)

www.anticocaffegreco.it Via dei Condotti, 86 00187 Roma , Italya, 066 9788427

Dünyanın en eski kafelerinden biri. Daha önce Leipzig’deki gittiğim kafe’de çok eski idi. İspanyol merdivenleri karşısındaki sokaktan via del corso’ya doğru giderken hemen sağdaki binanın altında. Hala garsonları smokin giyiyor. Limonatasını çok beğendim. Kahveleri klasik ve güzel.

ALFREDO
http://www.alfredos.com/
Via della Scrofa, 103, 00186 Roma, Italya 06 6880 6163‎

Hep restoranlara gittiğimizde makarna isteyip, menüde Fettucini Alfredo yazdığını görürseniz ; bilin ki bu işte alfredo’nun restoranından çıkmış olan bir tariftir. Restoran’ın duvarları 1950′lerde beri restoranı ziyaret etmiş Avrupalı ve Amerikalı sanatçıların fotoğrafları ile süslü. Frank Sinatra’dan Elizabeth Taylor’a kadar bir fotoğraf  duvarı altında sırası ile tam bir italyan gibi; levrek carpaccio, fettucini alfredo, İtalyan biftek ve harika bir şarap eşliğinde keyif diliyorum sizlere… Biz öyle yaptık Fiyatlar normalden yüksek. ambians basit , sıcak ve harika…

GIOLITTI DONDURMACI

İtalya’da her yerde dondurmalar harika. O yüzden sizlere dondurmacı önermiyorum. Ama Panteon’un kapısına sırtınızı verip burnunuzun dikine doğru ara sokaklardan girerseniz sağdan ilk ya da ikinci sokakta Gioletti’ye gitmenizi 3 -4 top dondurmanın hangisi olacağını seçmenizi öneririm. Kesinlikle kolay karar veremeyeceksiniz.

Tropik meyvelerden, muhteşem çikolatalarakadar inanılmaz bir varyasyon karşınızda. Her zaman kutuda alın, yumuşak ve hızla eridiğinden ellerinizi kurtarırsınız; aksi taktirde avucunuzu yalamanız cabası

Test etmek ve yaz aylarında UTMB CCC yarışında giymek için sabırsızlanıyorum

Hem http://www.yaristakvimi.com hem de benimde sporcusu olduğum Babaeskispor Triatlon takım kaptanı Fırat Dizman saolsun tüm 2010 yarışlarının listesini vermişler. Bende bunları birleştirdim ve siz okuyucularıma sunmak istedim. İşte 2010 yılında Türkiye genelindeki Maratonlar, yarı-maratonlar, yol koşuları, tratlon ve duatlonların takvimi.

Bunun karşılığını gördüm. Ve 28-29 Ağustos 2010′da yapılacak yarış için heyecan ile bekliyorum. Tek amacım bitirmek. Ama katılmak bile inanılmaz heyecan verici…

UTMB 4 farklı yarıştan oluşmakta. Her yarış için son sene devreye giren bir puan sistemi mevcut. Bu sisteme göre 2007,2008 ve 2009′da Dünya üzerindeki prestijli yarışlardan en az belli puan almanız gerekiyor. Bu puanlar; UTMB CCC yarışı için 1, TDS için 2, UTMB için 4. DASK- ADAM yarışı da artık 2 puanlık bir yarış olarak başvuru için kabul edilen bir yarış.

Benim katılacağım yarış UTMB CCC yani ana yarışın küçük kardeşi. Toplam 98 KM etap ve 12 adet kontrol noktasını geçmek zorundasınız. Bu kontrol noktaları belirli bir sürede kapandığından yetişmek için hızlı olmanız gerekiyor. Tüm yarışı ise 26 saat’te bitirmeniz lazım. Özellikle dik yamaçlar ve hızlı çıkışların sonunda hızlı inişler diz kapakları ve eklemler için inanılmaz zorlayıcı. CCC parkurunun iniş ve çıkış grafiği ve kapıların maksimum bitiş saatleri aşağıdadır.

Yarışların ana kamp üssü Fransanın İsviçre sınırındaki Chamonix. Ünlü kayak merkezi. Burada toplanıp kayıt olup daha sonra ünlü 25KM’lik Mont Blanc tüneli ile İtalya’nın Courmayeur şehrine geçiyorsunuz ve CCC burada başlıyor. UTMB ise Chmonix’de başlayıp bitiyor. Dünyada 3 ülkenin sınrılarından geçen ender yarışlardan biri. İtalya’da başlıyor, dağlarda Champex yani İsviçreye geçiyor ve daha sonra Chamonix Fransa’da bitiriyorsunuz.

Mataon için Runtalya maratonuna katılıp 42KM’yi ikinci kere koştuktan ve kısa bir tatil yaptıktan sonra Ultra Maraton antreman’ına ve özellikle tırmanış antremanlarına başlayacağım. 24 Hafta sürecek bu antremanlarda haftasonu Riva Yol yarışları, Riva triatlonları, macera yarışları ve 9-11 Temmuz’da yapılacak olan DASK- Anadolu Dağ Aşma Maratonu’na uzun parkur’a katılacağım.

Bu hazırlık döneminden sonra 25 Ağustos’ta Cenevreye uçup 26’sında kaydımı tamamlayıp 27’si sabah 10′da yarışa başlayacağım. 28înde yarışı tamamlaıp , kısmet ise 30 Ağustos’ta ülkeme döneceğim. Otel rezervasyonlarımı tamamladım. Sırada uçak kaldı. Zaten 2 yıllık Schengen vizem olduğundan şu anda o açıdan bir problem yok.

Yarış hakkında hazırlık, çalışma ve diğer konularda tüm bilgileri sürekli güncel tutacağım. Burayı günlük gibi antremanlarım için ve detaylarını sizlerle paylaşmak için kullanacağım.

UTMB Sitesi : http://www.ultratrail.com

DASK-ADAM: http://www.dask.org.tr/dag_asma/dag_maratonu.htm

Yarış resimleri Guardian’dan alınmıştır.

Clif Bar ‘ın sitesinde daha detaylı ürünlerine ve tarihçesine ulaşmanız mümkün. Aşağıdaki resme tıklayınız.

Pekmen’in sitesinden daha fazla detaya erişebileceğiniz gibi yeni haşhaşlı, fındıklı ve portakallı ürünlerini sipariş edip denemenizi öneririm. Pekmen kü.ük çocukların sağlıklı gelişimi içinde çalışmaktadır. Aşağıdaki resme tıklayınız.

Floransa Rönesans’ın beşiği. İtalyan edebiyatının doğduğu yer, Medici ailesini evi. Dünyanın en güzel şehirlerinden biri. Biz Floransa’yı ağustos ayında ziyaret ettik, hava çok sıcaktı, öğlen saatlerinde siesta yapmak zorunda kaldık.

Şehirde ciddi anlamda park problemi olduğu için arabayla gelmemenizi tavsiye ederim. Biz kaldığımız otelin anlaşmalı olduğu yere arabamızı bıraktık, bunun karşılığında da ciddi anlamda para ödedik. Yerleşir yerleşmez kendimizi sokağa atıyoruz, otelimizin yakınlarında dolaşırken Obika isimli Mozzarella barına giriyoruz. Obika İtalya’nın bir çok yerinde var. Tütsülenmiş, krema formunda mozzarellalar çok lezzetli. Burada hemen bir şeyler yedikten sonra dışarı çıkıyoruz.

Hava sıcak olduğundan biraz etrafı gezip otele geri dönüyoruz. Bir kaç saat dinlendikten sonra, Duomo meydanında soluğu alıyoruz. Katedral ve meydan inanılmaz kalabalık, burada çantanıza dikkat etmek lazım, yan kesiciler cirit atıyor. Giotto’nun güzel çan kulesi ve Brunelleschi’nin zarif kubbesi Duomo’nun tek güzellikleri değil. İçeride Uccello’nun freskleri, vaftiz bölümünde ise Bizans mozaikleri var. Mikelanj, Donatello ve Ghirlandaio’nun heykelleri var.

Duomo’yu gezdikten sonra Leonardo Da Vinci’nin replika eserlerinin bulunduğu küçük bir müzeyi geziyoruz. Leonardo Da Vinci hastası biri olarak beni çok tatmin etmesede bilgiler ve ürünlerin kopyaları çok faydalı bir görsellik sağlıyor.

Daha sonra Ponte Vecchio’ya doğru yürümeye başlıyoruz. Ponta Vecchio 1354 yılından beri kuyumcu dükkanlarını barındırıyor. Eskiden burada kasaplar bulunuyormuş, Ferdinando kokuya dayanamadığı için bunları kapattırmış. İkinci dünya savaşında bile bir çok yer bombalanırken bu köprüye dokunmamışlar. Akşam saatlerinde buraya gelirseniz manzara inanılmaz romantik.

Buradan Piazza della Signoria’ya yürüyoruz. Bu meydana Floransa’nın oturma odası ve heykel galerisi diyorlar. Bandinelli’nin Hercül’ü hariç bütün heykeller replika. Meydanda bulunan kafe Rivoire’da kahve molası veriyoruz.

Akşam yemegi için otele dönmemiz gerek, acıkmaya başlıyoruz. Buca Lapi’ye rezervasyonumuz var, otele yakın olması bizi mutlu ediyor. Yemekler harika. Yemeği biraz fazla kaçırdığımız için yürüyüş yapmamız lazım.Nehrin karşı tarafına doğru yürüyüş yapıyoruz, Floransa’da birden fazla meydan var ve bunların etrafı kafelerle çevrili. Biraz dolaştıktan sonra tekrar kafe Rivoire’a dönüyoruz. Yorgunluk kahvesinden yatma vaktimiz geliyor, sabah Uffizzi Galeri için erken kalkmamız lazım.

İyi bir uyku çektikten sonra doğru Uffizzi Galeri. Yeryüzündeki en görkemli rönesans sanatı abidesi burası. Botticelli, Leonardo, Mikelanj, Raphael, Titian, Caravaggio hepsini görmek mümkün, yanlız önceden rezervasyon yapmanızı öneririm biz öyle yaptık. Aşağıda Fotoğraflarını gördüğünüz heykelleri Uffizi galeri yolunda sağda görüntülüyoruz. İçeride fotoğraf çekmek yasak olduğundan galeriden fotoğraf gösteremiyorum. Galerinin kapalı olduğu günde ise sokak ressamları para kazanmak için sıralanmış durumda ve çok yaratıcılar.

Gezimiz bir kaç saat sürüyor, çıkışta otelimizin yakınında bulunan Osteria Bella Donne isimli küçük bir yer keşfediyoruz. Nefis ev yapımı yemekler yedikten sonra öğle sıcağını atlatmak için otelimize dönüyoruz.

Bir kaç sonra tekrar çıkıp dondurma yemeğe gidiyoruz sonra Piazza della Republica meydanında Gilli kafeye. Gilli kafe 1850-60 yıllarında entellektüellerin bir araya geldiği tarihi bir kafe. Birer kahve ardından Galleria dell’Academia.

Burada Mikelanj’ın David’iyle randevumuz var. Görmeden Floransa’dan ayrılırsak çok üzüleceğiz, onon için burayada rezervasyon yaptık. David’in orjinali burada bulunuyor, görmenizi öneririm. Galeri çıkışı Pitti Palace’a doğru yürüyoruz.

Akşam yemeği için otele dönüyoruz. Otelimizin yakınında bulunan Buca Mario’da rezervasyonumuz var. Enfes yemekler yedikten sonra akşam yürüşümüze devam ediyoruz. Santa Croce isimli kilisenin bulunduğu meydana gidiyoruz. Mikelanj ve Galileo’nun mezarları burada bulunuyor. Çıkışta Piazza della Republica’da bulunan Giubba Rossa da kahvemizi içtikten otelimize dönüyoruz.