5 Mart 2010 Cuma

Runtalya benim bundan tam 1 sene önce 8 Mart 2009′da hayatımda ilk defa 21KM  koştuğum etkinlik idi. Avrasya’da tam maraton koştuktan sonra bunun bir tutku haline geleceği ve hep daha iyi ve daha ileriye adım adım gitmek için çabalanacak hayat boyu bir süreç haline geleceğini tahmin etmiştim. Bu sefer eşimle beraber 5 Mart Cuma akşamı antalya’ya uçarak başladık bu maceraya. HillSide su Otel’in gene Adım Adım bağışçıları için hazırladığı güzel sürprizler, uygun fiyatlı konaklama imkanı ve hizmet kalitesi gece 23:00 sularında otele girmemize rağmen kendimizi evimizden pek ayrı kalmış hissettirmedi.

6 Mart 2010 Cumartesi

Sabah erken kalktık ve eşleri havuz keyfinde bırakıp biz iş yerinden arkadaşım Mehmet Tunçkanat ile göğüs numaralarımızı almak için Özdilek Alışveriş merkezine gittik. 436 numara’yı aldım. Maraton koşucularının göğüs numaraları kırmızı idi. Sedef’e de yürümesi ve bizimle beraber parkurda olması için 10KM gögüs numarası aldım. Runtalya iyi bir organizasyon. Çok emek veriliyor. Hala ufak tefek eksiklikleri olsa da daha da iyiye gideceğine eminim. Küçük siyah çantaların içinde PEKMEN enerji barları, Özdilek El havlusu, Askılı güzel bir koşu T-Shirt’ü ve yağmur olasılığına karşı bir yağmurluk var.

Çantaları aldıktan sonra Mehmet ile 4 KM’lik güzel havada hafif tempo koşuyoruz. Sonra ayaklarımızı soğuk Akdeniz’e sokarak dizlerimize su terapisi yapıyoruz. Çılgın bazı arkadaşlar suya giriyor. Havada güneş var ve güneşlenenler de var. Ancak ben maraton öncesi ekstrem hareketlerden kaçınıyorum. Odada dinleniyoruz, otelde vakit geçiriyoruz. Bağış toplama amacıyla Adım Adım ile otele gelen 200′e yakın koşucu ve yakını var. Küçük çocuklar etrafa renk katıyor. Birbirini hiç tanımayan ancak bir amaç uğruna TOG, TEGV ve TOFD derneklerine bağış toplamak amacıyla ülkenin her yerinden burada buluşan Adım Adımcıların içinde eski üyelerinden biri olmak bana gurur veriyor… Ne çok arkadaşım oldu böyle… Ne mutlu bana.. Hepsi harika insanlar…

Akşam yemekten sonra dinleniyorum. Garip bir şekilde çok rahatım, hayatımda başardığım bir şeyi tekrar başarabilecek miyim ? Ya da bitiremeyip hüzün mü yaşayacağım. Ama önemli değil ki … Amacım belli o amacıma doğru adım adım ilerliyorum. Gene bir çok kişiden bağış toplamayı başardım. Ayrıca Gökben arkadaşım ile beraber şirketim Microsoft’tan tam 8 arkadaşımı koşmaya ikna ettim. Hepsi hayatlarında ilk defa yarış parkurunda 10KM koşucaklar… Ve tabii ki de bağış toplayacaklar. Gece Hasan Kasapoğlu Ali Rıza’nın oğlu Atlas ile bebek arabası ile onu itip koşacağı Maraton hakkında benimle röportaj yapıyorlar. Gece bu şekilde terasta açık havada sohbet ile sonlanıyor…

7 Mart 2010 Pazar. Yarış Günü ! Sabah 08:45

Sabah erken kalktım. Sedef’i  mahmur uykusundan uyandırdım. Geceden yaptığım hazırlık sonucu hızlı şekilde kahvaltıya indik. Ayakkabıya kayıt ölçen chiplerimiz takılı, gögüs numaraları çengelli iğne ile tutturulmuş, belimde su ihtiyacımı karşılayacak küçük mataram, enerji jellerim, protein şekerlerim ve kramp engelleyici elektrolit haplarım ile yarışa hazırım. Kafamda Salomon çöl şapkası ve ayağımda kırmızı EXO CALF çoraplarım ile zaten Adım Adımcılar arasında tanınıyorum yeterince…

Ali Rıza ile koşarak koşu mahalline gidiyoruz. Diğer herkes otobüsle geliyor. Koşu alanı panayır yeri gibi. Bedava şapkalar dağıtılıyor. Çantamı Sedef kamyona bırakmış bile saolsun. Isınma turları başlıyor. Ormanda her cumartesi çalıştığımız antrenörümüz Kees bizi ısındırıyor. Microsoft ekibi son derece heyecanlı… Ama başaracaklarına eminim…

Kadim dostum Can’da son dakika dahil oldu geziye. En verimlisi onun oldu. Hem işlerini halletti, hem tatil yaptı hem de  koşmayacağım demesine rağmen ilk 10KMsini bitirdi

7 Mart 2010 Pazar. Yarış Günü ! Sabah 09:25

Heyecan dorukta. Ayakta zıplıyorum. Sedef dur diyor bir anlam veremiyor. İşte özellikle 10KM ya da 21KM’de olmayan bir durum. Geçici konsantrasyon patlaması. Etrafımı duymuyorum. Ali Rıza son hazırlıkları yapıyor. Beraber Atlas’ı tam 4.2 KM itecek. Belkide Türkiye’de bu mesafeyi yapan ilk baba-oğul olacaklar. Atlas’ı bepanten ile kremliyoruz ve yarışa hazır hale getiriyoruz.

Annesi Melda tedirgin tabi;  artık kadın bezdi Ali Rıza’nın çocuğu dağlara taşlara vurmasından Ama o da bize çok destek oluyor ve oldu tüm yol boyunca…ATV ile bizi kameralara bile çekti. Start anı yaklaşıyor.  Eşim Sedef’e bir öpücük konduruyorum ve beni 4:15′ten sonra start’ta bekle diyorum. Sonra koşucu arkadaşım suna’dan bir gece sonra öğreniyorum ki benim biraz gecikmem den dolayı çok endişelenmiş… Ve beni merakla beklemiş

Yarış Start anında kameramı Can’a veriyorum ve yarışın start’ında çıkışımızı videoya çekiyor. Heyecanımız buradan da belli…

Runtalya 2010 Start anı from Emre Tok on Vimeo.

Yarışın ilk 10 KM’si

Yarışın ilk10km’sinde ortalama 10.5-10.9 KM saat hız ile beklediğimizden hızlı geçirdik. Yolda özellikle Atlas ve Ali’yi fotoğraflamak isteyenlerden dolayı ilk 3-4dk çok yavaştık. Süleyman Evren; Pekmen’in mucidi de bizimle beraber koştu ve fotoğraf çekti. Ama Maratonlarda zaten yavaş giden çok yol alır felsefesi ile yarışmak keyifli. 10.KM içinde 10 KM yarışçılarının geri dönüşünü görmekde güzeldi. Yolda su, sünger istasyonları bol. Şimdilik bir sorun olmadan ilerleyebildik. 10KM’de aldığım ses kaydı şu şekilde… Dinlemek için Tıklayın.Runtalya (1oKM Ses Kaydı)

Yarışın 21.KM’si

Yarışın en zor bölümü olacağını bilmediğimiz bölüm… Aşırı sert esen rüzgarın başlaması, Atlas’ın uyanması ile deniz kenarına inip rüzgarlı ve parke taşlı bölümde koşmak… Bunlar bizi yormaya başlamıştı. Ali Rızaya sürekli su ve sünger takviyesi yaptım. Malum 30KG’luk bir yük itiyordu. Arada elektrolit ve enerji jellerinden veriyordum. Bol portakal, elma ve muz yedik. Atlas’a ise Simit, çukulata verip elini tutarak oyunlar oynadım. Yanımızda bir süre Almanya’da yaşayan ve her sene koşulara katılan bir bey ile koştuk bir süre; Berlin’den katılıyormuş. Sıcak etkisini göstermeye başladı. Görme engelli bir koşucu ile beraber sohbet ettik. Ne azim. Muhteşem bir şey… Ali ile konuşup kısa bir süre sessiz gidip müzik dinlemeye karar verdik. Yollar boşaldı. Artık sadece yolda Alman turistlerin alkışları eşliğinde gidiyorduk. Ayaklarda birşey yoktu. Benim arka adelem bir süre çekti ama sonra normale döndü. Maraton koşarken bir nevi makineye dönüyorsunuz . Hatta makinist gibi olup vücudunuzu saat gibi dinlemeye başlıyorsunuz… Uzun 3 şeritli yola girdik. Sıcak etkisini hissettirmeye başladı. Benim ve Ali’nin ses kaydı için tıklayınız. Runtalya (21.KM Ses Kaydı)

Yarışın 30.KM’si

Artık karşıdan gelenleri görüyoruz. 24.KM’ye giderken bana 4KM fark atmış Yavuz ve Şener’i görüyorum. Muhteşem koşuyorlar. Hakan Eğilmez ise göz mesafemende önümde. Dalğıç adamın ciğeri başka tabi. burada çok ama çok rüzgar yiyoruz. Ben biraz yoruluyorum ve Ali Rıza’nın arkasında koşup biraz drafting yapıyorumyani rüzgarı kesmesine sığınıyorum ama Atlas’ın “Abi” sesi ile kendime geliyorum. Benim bu maratonda görevlerim var kardeşim ! Elini tutuyorum daha doğrusu parmağımı veriyorum Atlas onu tutup bırakıp bir oyun buluyor kendine ve gülüyor. Melda sürekli ATV ile bizi yakalıyor ve çekiyor. Arada inip bebeğini kontrol ediyor. Abilerinde emin ellerde ama abileri emin ellerde diil !

Ali Rıza’yı elektolit manyağı yapmaya kararlıyım. Sürekli rüzgar, beklenmedik rüzgar bizi bezdiriyor ama amaç belli. Maraton bitecek, bağışlar toplamacak , ailelere hikayeler anlatılacak…. Artık bir maraton klasiği olan kaval kemiği krampı, bilek şişmesi, diz kapağı yanındaki bölgenin taşlaşmasının başladığı sinyalleri vücud kas ekipleri tarafından iletiliyor. Ses kaydı sizlere gerçekleri anlatacaktır. Buyrun dinleyin Runtalya (30.KM Ses Kaydı)

Yarışın 40.KM’si

Yarışın 35-42 arası hep aynı. Hep söylüyorum. Hep söyleyeceğim. İnsanoğlunun kendi ile mental imtihanı. Bu bölüm çok önemli. Burayı bir kere aşarsanız artık bundan sonrası kolay tüm yarışlar için. Ali Patagonyalardan , Kanadalara kadar 400-500KM yarıştı. Ama asfaltta sıcakta 30KG araba iterken bunda mental olarak ayakta kalmaya çalışıyor. Ona sürekli olarak sözlerim ya da ritim ile destek vermeye çalışıyorum. Dyanıklı bence bir 40KM daha çıkarır… Yokuşlarda kendinin dışında bebek arabasını da itiyor. Zorlanıyoruz ama takım oyununu bırakmıyoruz. Ben gene Manga, Çilekeş, Coldplay, Gotan Project, Pearl Jam, Depeche Mode gibi ezgilerin arasındayım. Bu sefer enerji şekerleri elimde sağlam ağzıma atıyorum. Nefesim ile ritim tutturuyorum…41. KM’ye geldiğmizde ali Rıza’dan ayrılıyorum son 1 KM depar yapmak için. Bu ayrılış öncesi ses kaydı şu şekilde. Runtalya (40.KM Ses Kaydı)

42.195m

Evet son 1 km’ye gireken Tolga Özçelik geliyor yanıma. Çok büyük destek ama konsantrasyonu bozmamak için ondan müziğimi dinlemeye devam etmeyi istiyorum. Gene boğazım düğümleniyor. Gene gözlerim dolmaya başlıyor. Olağan üstü bir duygu. Ellerim, vücudum şu an yazarken bile onu hissediyorum. Yaşanması gereken bir şey . Son 200metre ileride seçemediğim ama tanıdığım biri var… Adım Adım T-Shirtü var… Bizi bekliyor. Pınar Kılıç . 150 metre pankartının altından geçerken soruyorum ” Kaç kaldı ?” Tepeyi gösteriyor. Artık vücudumda ve beynimdeki son şekerlerde gitmiş Yanımda geliyor. Nefesim daralıyor tempom çok hızlı kramp girebilir desemde bırakmıyorum tempomu. Stada girmeye yaklaşırken MP3 kulağımda Hakan Eğilmezi görüyorum alkışlıyor. Köşeyi dönüyorum, gözlerim dolu dolu ve onu görüyorum karşımda… Sedef, Eşim… Beni tam 3.5 saattir orada bekliyor. Fotoğraf makinesine basarken “aşkım” sesini müzkle karışık duyuyorum. Boğazım düğümlü ona bu pozu veriyorum…Onu seviyorum…

4 Saat 47 Dakika ve33 saniye brüt ve 4 saat 46 dakika Net sürem ile bir önceki 5.08.05′lik derecemden her türlü sıcaklık, rüzgar ve diğer etkenlere rağmen 23 dakikalık bir performans artışı gösteriyorum… Bir maraton daha bitiyor. Bundan sonra benim için en büyük iki yarış temmuzdaki DASK uzun parkurda Caner Odabaşoğlu ile yarışmak ve Mont Blanc dağ maratonunda başarı ileile ülkemi temsil eden 3 Türk’ten biri olmak.

Hayat her zaman bir maraton… Hep ileriye hep daha zorunu denemek hoşuma gidiyor…Limitlerimi biliyorum. Sürat ya da hızlı olmak değil, bitirip keyfine varmak ve amacım uğruna koşarken bunu paylaşmak… Herhalde bundan daha mutlu eden birşey yok beni…

Sevgiler

EMRE TOK

12 Mart 2010

• Bu ekim ayında hayatımda ilk defa 42.2 KM’yi 5 saat 08 dakika 17 saniye’de koşarak bitirdim. 31. Avrasya maratonunu bu sene bitiren 790 kişiden biri oldum.
• 5 saat 8dk 17 saniye boyunca 42.195 metre koştum ! Tüm bacaklarıma kramplar ve spazmlar girmesine rağmen amacıma ulaşmak için durmadım ve başardım…
• Geçen sene ise 104 kişiden, ikinci maratonda 77 kişiden toplam 8.000 TL’den fazla bağış toplayarak tek başıma Türkiye Omurilik Felçlileri derneğine 4 tane akülü sandalye alabilmiştim.
• SON İKİ YILDA SİZİN DESTEĞİNİZLE 216 AYRI KİŞİDEN BAĞIŞ TOPLAYARAK EN FAZLA BAĞIŞÇIYA ULAŞAN KİŞİYİM !

Şimdi ise sıra geldi 7 MART 2010 tarihinde ANTALYA ÖGER MARATONU “RUNTALYA”’da tekrar 42.2 KM’yi, tam maratonu daha iyi derece ile koşmak ve tekrar sizlerden bağış toplamak …

Omurilik Felçli arkadaşlarımı sokağa çıkarabilmek için hayatınızdan benim koşarken harcağım 5 saati değil sadece 5 dakika istiyorum.

Lütfen gönlünüzden kopan bağışlarınızı doğrudan aşağıdaki şekilde TOFD’in banka hesabına yatırınız. Açıklama kısmınızı unutmayınız.

Miktar değil. Benim için maraton koşarak bağış toplamama gönül verdiğinizi ve destek olduğunuzu bilmek yeterlidir.

Banka: Garanti Bankası  Alıcı: Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği – TOFD  Şube: Üstbostanıcı Şubesi (356)
Hesap No: 6297744  IBAN : TR91 0006 2000 3560 0006 2977 44  Açıklama: AAO, ETOK, ADINIZ SOYADINIZ

Maraton Hikayemi buradan okuyabilirsiniz… http://www.geziyorum.net/42km-195m/

Bildiğiniz gibi Hayırsever koşuları (“charity run”) düzenleyen ADIM ADIM OLUŞUMU – AAO (www.adimadim.org) ile birlikte koşuyorum, koşarken Türkiye Omurilik Felçliler Derneği adına (www.tofd.org.tr) bağış topluyorum.

Toplanan bu bağışlarla yürüyemeyen ve koşamayan insanlar için akülü tekerlekli sandalye alınıyor.

Toplanmaz demeyin

Son 2 yılda 206 AAO koşucusu, 3,872 bağışçıdan, 477,593 TL toplamıştır. Kurumlara direk olarak yapılan bu bağışlar ile,

TEGV 932 ilkokul öğrencisinin 1 yıl boyunca TEGV kaynaklarından faydalanmasını sağlanmıştır.
TOFD 194 kişiye akülü elektrikli sandalye almıştır.
TOG 8 üniversite öğrencisine (sosyal sorumluluk projelerinde çalışma şartı ile) 1 yıl sure ile burs sağlamıştır.
Bütün bunların yanısıra AAO, Yardımseverlik Koşusu ile ilgili TEB’e danışmanlık hizmeti vermiş ve bu sayede TEB koşucuları 48 genç kızımıza 1 yıllık burs sağlamışlardır.

ADIM ADIM koşucuları son 2 yılda 1,182 kişinin hayatını değiştirmiştir.

Sizlere tekrar bana olan desteğinizden dolayı teşekkür ediyorum…

Adım Adım TRT 2′de from Emre Tok on Vimeo.

Yarış sabahleyin Team Zıkkım 2 elemanlarından Muna ve Ahmet’i 6:15′te Bostancı lunaparktan alma işlemi ile başladı. 3 haftadır ormanda bisiklete binen bizler sayesinde sebze meyve kamyonu tadındaki kirliliği ile arabama yerleştik. Bizler her zaman 1995 model bisiklet taşıyıcımda özel sistemler ve ayarlamalarımla 3 bisiklet taşımayı  başarmış bir takım olarak gene 3 bisiklet ile yüklendik ve 4.Levent’ten Team zıkkım 1 üyesi takım arkadaşım Gökben’i aldık.

Varış alanına geldiğimizde her yer panayır misali idi. Redbull Hummer’i, Çadırlar, organizasyon mükemmeliyeti gene baştan buranın bir Kurabiye Yarışı olduğunun göstergesiydi.

Hazırlıklarımızı yaptık. Bisikletler yerleştirildi. Üst baş giyildi. Temel malzemeler çadırda kontrol edildi, haritalar alındı, noktalar özenle işaretlendi.

Start anında müzik ile gaz alındı ve bu yarışa 3 takım hep kano etabı sonuna kadar peşpeşe gitti. Bu takımların 5 üyesi Adım Adım üyesi idi. No More Cookies takımı üyeleri Alper ve Pınar’da gerçekten özellikle bisiklet etaplarında çok başarılı bir tempo gösterdiler.

Yarış sırasında Macera Yarışlarını düzenleyen Macera Akademisi’den Caner saolsun bize harika bir Olympus Fotoğraf makinesi teslim etti. Bu makine ile yolda çamur içinde , su içinde kalmamıza rağmen dayanıklılığı ve ekstrem sporlar için üretilmiş olması sebebiyle sıkı bir şekilde kullanma ve burada gördüğünüz fotoğrafları çekme imkanı bulduk.

Fotoğraf makinesi ile daha fazla bilgi almak için lütfen tıklayınız :Olympus Tough-6000 “Zorlu günlük yaşam için”

Start anından 1. noktaya varıştaki orman yolu mükemmeldi. Bütün doğanın renkleri ve dökülen yapraklarla harika bir yol oluşmuştu. Hatta 8. Bisiklet noktasından kano etabına yaptığımız güney yollu dik inişteki yolla çok benzerlik göstermekteydi. Çamurlara bata çıka 2. noktayı da çok hızlı aldık. Tabela uçmuş ve yerdeydi. Aldık ve cırt bant ile elektrik direğine tutturduk. Bir de utanmadan hatıra fotoğrafı çektirdik.

Daha sonra stratejik hatalar zinciri olan 3 ve 4. noktalara gittik. 3. noktayı bulamadık. Ekibi yanlış yönlendrdim. Sonra cezasını çektim ve çok koşturdum ve aradım. Geçte olsa miyop gözlerim ile noktayı bulmayı başardım. Daha sonra 4. noktaya giderken Ahmet’e hayır burdan demem rağmen yokuşu indik ve çıktık. Bulduğumuzda ise 1 saat kaybetmiştik. 8. Çamurlu bisiklet noktası ekipteki hanımların enerjisini azalttı. Ancak umutsuzluğa sürüklemedi. 8. noktadan kano noktasına muhteşem bir iniş gerçekleştirdik.

Daha sonra Kano noktasında yüksek performans gösterdik ve kano noktasından hemen çıkıp ipe gittik. İpte Gökben yorulduğundan ip etabını pas geçti, ben hızlıca bitirdim. Ama fantastik bir sürede 3 nokta almamız gerekiyordu. Yani 3 nokta. Ama 16. nokta gibi inanılmaz ters bir yerdeki noktayı 30 dakika sonunda bulduk. Aldık. Alnımız ak ve dik şekilde 12 ve 13. noktalara doğru koşturduk. Artık gece başlıyordu. Ve geç kaldık.

Yarışta ekip arkadaşım Gökben’in ipe gitmeyelim önerisini ve bisiklette 8. noktayı almamak stratejik olarak en doğru yapılacak hareketti. Dinlemedik hata ettik. Yarışı 5 bisiklet noktası, 1 Koşu noktası, Başarılı Kano performansı ve ip noktasındaki bir kişinin tamamlaması ile bitirdik.

Resmi sonuçları daha görmedik ama sanırım çiftler içerisinde 7-8 takım arasında 4 ya da 5. olduk.

Kürsüye ise yarış boyunca performans gösterdiğimiz Muna ve Ahmet’ten oluşan zıkkım 2 takımını gönderdik.  Finişten sonra bisikletlerimizi yıkadık, ayakkabılarımızı temizledik, sıcak şarabımızı içtik ve evimize doğru yavaş yavaş yola koyulduk. Bir sonraki yarışta görüşmek üzere

EMRE TOK
www.geziyorum.net
23-11-2009

İlk defa ormanda beraber antreman yaptık. Ormanı tanımak için bu cumartesi günü bol bol çamurlandık. Sulara battık, köpeklerce kovalandık. Terledik. Ama çok keyfi aldık. Buyrun fotoları burda. Videoları çok yakında… Kurabiye macera yarışı hakkında detaylar ise burada : http://www.macerayarislari.com/docs/yarislar/2009/kurabiye09.php

06:30-7:00 = Uyanış

Sabah kalktım. Heyecan hala dorukta. Gözüme son 1 saatir uyku girmedi. Geceden hazırladığım maraton kemerimi , Salomon Exo Tayt/Short’umu, Adım Adım T-Shirtümü giydim. Ayakkabılarıma chip’imi ve formama 392 numaramı geceden takmıştım. Yanıma 12 adet elektrolit hapı, 2 jel, 2enerji barı ve bir adet 250ml acil durum matarası (ki kemere takılıyor) aldım.

Yağmurluğumu (atılabilir ucuz panço tarzında) giydim. Bana bu süreçte çok ciddi destek veren eşim Sedef beni kahvaltımı yapmamı başımda bekleyerek uğurladı. Geceden yaptığı bol peynirli makarna da cabası.

07:00-8:30= Yolculuk

5′da yürüdüm.Bağdat caddesinde otobüs beklemeye başladım. 4 Numaralı Kadıköy otobüsüne bindim. Numaramı gösterdim ve ücretisz Kadıköy’e geçtim. Su aldım. Taksiye bindim. 1. köprünün altına geldim. Yukarı çıktım ve benim gibi erkenden gelenler ile yağmurun bastırmasıyla otobüs duraklarında beklemeye başladım. İspanyollar, Kanadalılar, Trabzonlular , Etyoplalılar.. Herkes orada…

8:30-9:03 = Başlangıç

Adım Adım ekibibni gördüm. Faruk saolsun sweat shirtümü çantasına koydu. Yoksa atacaktım.Cem Uçan, Tolga Baloğlu ve Hakan Eğilmez ile beraber ısınmaya başladık. Heyecanım azaldı. Zeki abi ile selamlaştık…

9:03-10:04 = 0-10. Km arası

Hakan ile yanyana sohbet edip ısınarak koşmaya başladık. Unkapanı köprüsüne gelmeden 10. KM’yi aynı anda 1:01:01′de geçtik. Benim daha önceden hiç Maraton deneyimim olmadığından bana tavsiyeler verdi.

10:04-11:18= 10.Km-21.1. Km arası

Hakan ile 13.km’de ayrıldık. Ben daha yavaş tempo ile seyretmeye başladım. Kulağıma MP3 çalarımı taktım. Yolda su ve elma alarak ilerliyordum. Her 2.5 KM’de bir elma, su ve sünger bulunuyordu. Özellikle 17.km’den sonra Unkapanı yokuşunu çıkmak eziyet oldu. 1 dk’lık yürüme molası verdim. Bu özellikle ilk maraton için önerilen bir metod’du. 21.km’yi 2:15′de geçtim.Runtalya’da bu 2.02.02 idi. Bu özellikle Boğaz köprüsü ve Unkapanındaki ciddi çıkışlardan ve maraton için enerjimi saklayarak daha yavaş gitmemden oldu.

21.1′inci km’de MP3 Çalarıma kısa bir ses kaydı aldım. Tıklayarak dinleyebilirsiniz. 21.1km

11:18-12:27= 21.1. Km-30.Km

Maratonun en disiplin gerektiren zamanı 21-30Km arası.Müziğimi taktım. Sadece 2 defa 2 şer dk’lık molalar verdim. Bunlardan biri küçük tuvalet ihtiyacım içindi. Artık bacaklarımın alt ve üst bölgelerine özellikle ayak bileklerimin biraz üstüne ciddi spazm ve kramplar girmeye başladı. Yarış sırasında sürekli olarak elektrolit hapları aldım. Bunlar vücüdumdaki laktik asiti dengelemeye ve krampları biraz daha engellemek içindi. Ciddi işe yarasa da 42.2km’nin vücuda verdiği farklı duygular ve zararları engellemek için yapılacak en önemli şey çok ama çok sıkı antreman yapmak. Kendimi motive etmek için şarkılara eşlik ettim. Etrafımda sadece boşluk vardı ve sadece Bakırköy sahilindeki Gelik restoran önündeki dönüşü bekliyordum. Orayı döndükten sonra 1.5 km daha gidecek ve 30.KM’ye varacaktım. İnanılmaz bir yağmur başladı. İliklerime kadar ıslansamda sadece şarkılara eşlik ediyordum ve bitirmek için kendime telkin ediyordum. Ama bu bence maratonun hala en önemli bölümü değildi. Duvar diye tair edilen maratonu bırakma ya da kendi sorgulama zamanı hala gelmemişti. Ama sanırım ona yaklaşıyordum. Geliğin önünden döndüm. 1.5 km daha gittim. Su veren çocuklara, zil çalan ve destekleyen Kanadalılara alkışlarımla destek verdim. Engelli arabaları ile maratona katılan arkadaşlarımı alkışladım. Gülerek geçti hanım olanı…O da gülümsedi ve koları ile son bir kez daha kuvvetlice itti tekerlekli iskemlesini…

Bu zaman diliminde aldığım ses kaydım’da da nefesim yettiğimce anlattıklarımı dinlemek isterseniz lütfen tıklayınız. 30km

12:27-14:11= 30.Km-42.2.Km

Buraya kadar geldiğime inanmıyordum. Artık dönüş yolundaydım. Bakırköy IDO’yu geçtikten 500m sonra 30km tabelasını görmüştüm. Artık tek istediğim toplam 5tane 2.5′ar km’lik tabelalar görmekti. Her birini gördüğümde bitireceğime o kadar çok inanmaya başladım. Bazı yarışmacılar yanıman geçerken bazıları yürüyordu. Bu zaman dilimi içinde toplam 4 defa ikisi 4er 2si 2şer dakikalık yürüme molası verdim. 32.5KM tabelasını görünce su ihtiyacımı gidermek istedim. Bu kadar güzel organizasyondaki tek eksikti ve su kalmamıştı. Beni çok etkiledi. 2.5 Km çok ihtiyacım olmasına rağmen susuz koştum. 35.KM’de hala 4:30′un altına inme ihtimalim vardiye düşündüm. Abandım bacaklarıma 12 dk yüksek tempoya çıkmak istedim. 8. dk’da acaip kramp girdi bacaklarıma.Elimayağım tutmamaya başladı. Cebimden çıkardığım energy beans denen spor şekerlerinden 5 tane kamıştı 4ünü yere düşürdüm. Artık bitsin istiyordum. Bitmiyordu. Kendimle savaşıyordum.Duvar başlamıştı. Meşhur duvar. Yolda alkışlayan yoktu. Yenikapı istasyonunu geçtim. Artık sıcakta başladı. Hava güzellşti.Yağmurdan eser yoktu. Cebimde sadece 1 Enerji Jeli kaldı. Onu 39.km’ye saklamıştım. Beni ancak sona taşırdı. Açmamak için direndim. Açmadım. Burada amaçkendinlesavaşmak değil, disiplini elden bırakmamak planına uymaya çalışmak. Hedefimi yolda revize ettim.4:50 yaptım. Sonra 4:55 ama Gülhane’ye geldiğimde yokuşun beni artık ağlatmaya başlaması ile son 1 km çok acılı geçti. Adımlarımı atamıyordum. Tek amacım Sedef’i görmekti. Beni çok merak etmişti. Öyle düşünüyordum. Çünkü telefon taşımadığımdan dolayı 14:30′a kadar gelmezsem beni Lale Restoran (Puding Shop) ‘ta beklemesini söylemiştim. Gitmesine 5 dk var iken yokuşta beni gördü ve aşağıdaki 2. ve 3.  fotoğrafımı çekti. İlk fotoğrafımı ise Özlem Şehirli arkadaşım Adım Adım ekibinden bizi bekleyenler arasındaydı ve o çekti.

Gözyaşlarımı içime attım. Çünkü yanıma Alper,Evrim ve Serin geldiler ve beni Pace etmeye adımadım takip etmeye ve son 300 metrede moral vermeye geldiler. Adım Adım’ın muhteşemkoşucuları solda alkışlamaya başladı. Gözlerim dolu dolu hepsi ile toklaştım. Finişe doğru geldim ve 5 saat 08 dakika 17.saniye’de yarışımı bitirdim. Maraton madalyamı aldım. Suyumu içtim. Sevdiğime sarıldım…

Hayatımda yaşadığım en inanılmaz deneyimdi. İnsanoğlunun kendi ile imtihanı idi. Gene yapacağıma ve alışkanlık yapacağına eminim… Herkese tavsiye ederim…

Omurilik Felçli arkadaşlarımı sokağa çıkarabilmek için lütfen bağışlarınızı doğrudan aşağıdaki şekilde TOFD’in banka hesabına yatırınız.

Açıklama kısmınızı unutmayınız.

Banka: Ziraat Bankası Ataköy Atrium Şubesi, Şb. Kodu 01672
Hesap No. 113660555006
Alıcı Adı: TürkiyeOmurilik Felçlileri Derneği -
TOFD AÇIKLAMA: ”AAO, EMRE TOK, Kendi Adınız”

Emre Tok (392)

Results 2009. >  31th Intercontinental Istanbul Marathon 2009

31th Intercontinental Istanbul Marathon 2009 Results

Eve geldim hemen ayakkabıma manyetik çipimi bağladım. Bu çip ara ara 5′er km’de bir sizin belirli noktalardan geçtiğinizi, ara dereceleriniz kaydetmeyi ve sonucunuzun yayınlanmasını sağlıyor. (Yukarıdaki resimde sağ alttaki ) Maratoncuların çantası, çipi ve göğüs numarası kırmızı, halk koşusu yeşil ve 15 KM’nin mavi…

Daha sonra ADIM ADIM standına geçtik.  Harika T-Shirt’lerimizi de aldık. Ellerine sağlık ekibin.Olağan üstü olmuş T-Shirt’ler. Numaranın geleceği kısım, arkası, logosu hepsi harika.

Fuarda o sırada http://www.maratonturk.com sitesinin sahibi, atletizm ve maraton duayeni Atakan Tekin bey sunum yapıyordu.

Umarım bu maratonu bitiririm. Çok iyi hazırlanamasamda Maraton’un hangi KM’lerinde ne gibi semptomlarla karşılaşacağımı görmek için yarışa giriyorum. 5.5 Saat içinde bitirme limit var. Buna uymak benim için yeterli olucak. Dizlerime Kuvvet..  25-28. KM civarından sonra ciddi zorlanma ve yavaşlama, mental olarak zorlanma yaşayacağım…

Sizlerden ricam; aşağıdaki bağlantıdan bağış mailimi okumanız ve TOFD (Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği) adına topladığım bağışa katkıda bulunmanız… Sevgilerimle… Pazar akşam size maraton haberlerini yazacağım… EMRE

http://www.geziyorum.net/avrasya-maratonu-42km/

Toplanan bu bağışlarla yürüyemeyen ve koşamayan insanlar için akülü tekerlekli sandalye alınıyor.

30.  Avrasya Maratonunda sakat olmama rağmen 1 saat 26 dk’da 15 KM lik koşuyu bitirdim. 52 farklı bağışçıdan bağış topladım. 2.000 TL bağış topladım. http://www.geziyorum.net/index.php?s=avrasya

8 Mart 2009 Antalya OGER yarı Maratonuna katıldım ve 21 KM Uluslararası Yarı Maraton Mesafesini bitirdim .104 farklı bağışçıdan (rekor) toplam 4.444 TL bağış topladım.http://www.geziyorum.net/adim-adim-runtalya-bolum-1/

Kendi ellerimizle akülü sandalyelerimizi valilik nezdinde TOFD’ye teslim ettik. (Bknz. Detaylar: http://www.geziyorum.net/index.php?s=avrasya )

Avrasya Maratonu’nda ise hepimiz 125.000 TL topladık, 117 muhtaç felçli insana akülü tekerlekli sandalye aldık. (bkz: http://www.tofd.org.tr/haber23.html) Bu onların “hareketlenmesi” sağlandı.

BU SENE 31.AVRASYA MARATONUNDA 42.2KM OLAN ULUSLARARASI MARATON MESAFESİNİ BİTİRMEYİ DENEYECEĞİM.

Benim için hayli zor olucak. Dün yaptığım dayanıklılık antremanında 27-28.km’lere kadar gidebildiğimi görüyorum ama ondan sonrası bayağı yorucu geçecek ama bitireceğim… Bir amaç uğruna yaptığım bu koşularda topladığım bağışlar ile engelleri aşan arkadaşlarımı düşünerek bitirmeye çalışacağım.

Size yazmamın nedeni bana “sponsor” olarak, benim adıma Türkiye Omurilik Felçliler Derneğine bağışta bulunabilirsiniz.

5-10-20-50-100-500… Miktarı farketmeyecektir. Sadece gönlünüzden kopan bir bağış. Ne kadar çok arkadaşıma ulaşırsam okadar iyi.

Unutmadan ve araya başka işler girmeden, 5 dakikanızı ayırarak bankanızdan aşağıdaki hesaba bir havale yapın.

Bunun iyi bir fikir olduğuna inanıyorsanız, Bana para göndermeyin (!),lütfen bağışlarınızı doğrudan TOFD’in banka hesabına yatırınız.

Ve banka havalesinde “açıklama kısmını” sakın unutmayın, ki gerekli takipleri yapabileyim.  Şirket veya kurumunuz adına bağış yaparsanız, bir bölümünü vergiden düşürebiliyorsunuz.

Banka:Ziraat Bankası

Ataköy Atrium Şubesi, Şb. Kodu 01672 Hesap No. 113660555006

Alıcı Adı:TürkiyeOmurilik Felçlileri Derneği – TOFD

AÇIKLAMA:  ”AAO, EMRE TOK, Kendi Adınız”

Sevgiler;

İyi Çalışmalar;

Emre TOK

Dear friends,

I’m intending to compete in the 42.2KM Marathon run to be held this Sunday, October 18,  in Istanbul.

I will be running with the ADIM ADIM OLUŞUM Group, which organizes a charity run for the benefit of the Turkish Society for Spinal Cord Injured Persons. In short, I (we) run, you make a donation, handicapped people get an electrical wheelchair that they cannot afford to buy for themselves. I ran in Euroasia and Runtalya Marathons and collected more than 6.500 TL for this charity run in 2008 and 2009 respectively.

If you think that this is a great idea and you’d like to support me in this worthwile effort, all you need to do is to make a  transfer of any amount you see fit (all beans count!) to the Society’s bank account.

Please don’t forget to provide the appropriate information in the “açıklama” “explanation” line which is stated in your bank electonic fund transfer (EFT) so that I can do the necessary follow-up:

Explanation/AÇIKLAMA: ”AAO, EMRE TOK, Your Name”

Bank: Ziraat Bankası

Recipient: Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği – TOFD

Branch: Ataköy Atrium Şubesi, Branch Code 01672 Account No. 113660555006

I will keep you informed about how much money was collected and what was achieved with your donation.

Sincerely;

Emre TOK

———————————

TOFD HAKKINDA

TURKIYE OMURİLİK FELÇLİLERİ DERNEĞİ

Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği 1998 yılından bu yana; öncelikle omurilik felçlileri olmak üzere tüm ortopedik özürlülerin tıbbi, mesleki, ekonomik ve sosyal sorunlarının çözümlerine yönelik ulusal ve uluslararası alanlarda çalışmalar yapmaktadır.

TOFD NİN ADIM ADIM TARAFINDAN DESTEKLENECEK KAMPANYASI ; AKÜLÜ TEKERLEKLİ SANDALYE KAMPANYASI

Ağır özür grubu içinde yer alan bir insanın ; başkalarına bağımlı olmadan hayatını nispeten kendisi yürütebilmesi ve bağımsız hareket edebilmesinin ön koşulu Akülü Tekerlekli Sandalye’ye sahip olmasıdır.

Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği el ve kollarını kullanamyan ve/veya kullanmakta zorlanan (omurilik felçlisi, kas hastası vb.) akülü tekerlekli sandalye desteği sağlamaktadır.

Akülü Tekerlekli Sandalyenin Kampanya Fiyatı: 2,000 YTL’dir

TOFD, başarılı ve yaygın çalışmaları nedeniyle 03.05.2004 tarih ve 2004/7252 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla “Kamu Yararına Çalışan Dernek” statüsündedir.

Bu sebeple derneğimize yapılan bağışlar karşılığında tarafımızca kesilen makbuz vergiden düşülebilmektedir.

Adres: Ataköy 7-8. Kısım, Mimar Sinan Villaları Karşısı,Afet Yönetim Merkezi Arkası 34750 Ataköy – İstanbul

Tel: 0212 661 1 661  Faks: 0212 661 88 32  Web: www.tofd.org.tr E-Mail : info@tofd.org.tr

İletişim :

Bağış Takibi : Elizabet İşleyen 0212 661 16 61 / 16

Basın İletişimi : Gizem Morova 0212 661 16 61 / 127

TOFD ziyaretleri için : Nezaket Dişiaçık 0212 661 16 61 / 23

Bağışlarınız için Banka Hesap Numaralarımız:

T.C Ziraat Bankası Atrium Şubesi

Şube Kodu: 1672

TL Hesap No: 11366055-5006

Dolar Hesabı: 11366055 – 5012
Euro Hesabı: 11366055 – 5003

Daha öncesinde 15KM koşusuna katılıp 2.000TL bağış topladığım Avraysa Maratonu hakkındaki tüm eski yazılar ve fotolar için tıklayınız.
http://www.geziyorum.net/index.php?s=avrasya

Diğer Faydalı Bağlantılar

http://www.adimadim.org
http://www.istanbulmarathon.org/

Maraton Parkur Haritası

Başvuru Hakkında

Yurt dışından katılacak sporcular kredi kartıyla,  Türkiye´den katılacak sporcular hem kredi kartı hem de havale yaparak internet üzerinden online kayıt sisteminden yararlanma imkanı bulabilecekler.

Maraton Fuarı

2009 Avrasya Maratonu Fuarı, 15 – 17 Ekim tarihlerinde düzenlenecektir. Maraton ve 15 Km katılımcılarının, göğüs numaralarını, zamanlama çiplerini ve yarış tişörtlerini alabilmeleri için fuarı mutlaka ziyaret etmeleri gerekmektedir.

Feshane´ye Ulaşım Bilgileri

Taksimden 15-16-17 Ekim günleri, Ayasofya önünden 16 -17 Ekim günleri Saat 09:00´dan itibaren 17:00´ye kadar, saat başı İETT otobüsleri kalkacaktır.

Fuar Alanı

Feshane Uluslararası Fuar Kongre ve Kültür Merkezi
Eski Feshane Caddesi Defterdar Durağı, Eyüp/Istanbul

www.feshane.com.tr

Açılış ve Kapanış Saatleri

15 Ekim Perşembe : 09:00 – 19:00

16 Ekim Cuma        :  09:00 – 19:00

17 Ekim Cumartesi :   09:00 – 19:00

Bu blogumda bildiğiniz gibi bisiklet ile gezilerimi ve bisikletle ilgili haberleri, koştuğum maratonları, bağış toplama çalışmalarımı ve engellilerin sorunlarına duyarlılıklarımızı ve yapmamız gerekenler hakkında yazıyorum…

Site istatistiklerim çok iyi Türkiyede ilk 15.000 site içindeyim ve hızlı yükseliyorum. Geçen Sene Türkiye 3.sü olmuştum Blog Ödülleri Hobi kategorisinde.

Sizden ricam bana oy vererek destek vermeniz. Bu sadece 1 dknızı alacaktır.

• Destek vermek için izleyeceğiniz yol; http://2009.blogodulleri.com adresine girerek sol taraftaki Kayıt Ol butonuna basıyorsunuz.
• Daha sonra mailinize gelen aktivasyon linkine tıklayarak üyeliğinizi aktive ediyorsunuz. (Geç gelirse merak etmeyin)
• Son olarak http://2009.blogodulleri.com/kategori/3 adresine girerek sitemi listede bulup (www.geziyorum.net ) oy veriyorsunuz.